Powitanie
Dla jednych kawałek starego kartonika, dla innych kawałek przeszłości, czas gdy SMS był pocztówką, a e-mailem pachnąca papeteria i wieczne pióro :)
Witam w Swiecie moich Pocztowek:)
Ostatnio dodane pocztówki
 |  |  |  |
Historia pocztówki
Historia pocztówki w pigułce - fakty znane i mniej znane!
Podobnie jak wiele przełomowych odkryć, także pocztówka nie miała łatwego początku. W 1865 r. ówczesny Poczmistrz Berlina, Heinrich Stephan, zaproponował na V Niemieckiej Konferencji Pocztowej w Karlsruhe wprowadzenie specjalnego kartonika dla otwartej korespondencji. Pomysł ten, uznany wówczas za zbyt śmiały odrzuciła dyrekcja Poczty Pruskiej. Dopiero kiedy cztery lata później z podobną inicjatywą wystąpił profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego Emanuel Hermann, władze ją zaakceptowały. W ten sposób poczta austrowęgierska jako pierwsza zerwała z tradycją zaklejonych listów wprowadzając tzw. ?kartkę korespondencyjną? (Correspondenz Karte), której jedna strona przeznaczona była na korespondencję, a druga miała znaczek i miejsce na adres. Nowa usługa pocztowa początkowo budziła zgorszenie niektórych kręgów społecznych z powodu braku prywatności przekazywanych informacji, zyskała jednak stopniowo uznanie ze względu na znaczne ułatwienie przy wysyłaniu, w porównaniu do normalnie zaklejanego listu, a także dzięki dużo niższej cenie. O popularności tej nowej formy korespondencji świadczy fakt wysłania w ciągu 3 miesięcy od jej wprowadzenia 3 milionów egzemplarzy. 
W rok późnej za sprawą znanego już nam Heinricha Stephana, podobną formę przesyłek wprowadziła Poczta Północnoniemiecka, a w kolejnych latach inne kraje w Europie i na świecie. Niebawem obaj pomysłodawcy zaczęli toczyć spór o to, komu należy się zaszczytne miano twórcy karty korespondencyjnej i pocztówki. Profesor Hermann twierdził, że nie wiedział o wcześniejszych pomysłach Stephana i nie jest plagiatorem jego pomysłu jak mu to zarzucano w Niemczech. Niezależnie od tego, jaka jest prawda, obaj panowie wymieniani są jako prekursorzy w opracowaniach o historii pocztówki.
Podobnie jak wiele przełomowych odkryć, także pocztówka nie miała łatwego początku. W 1865 r. ówczesny Poczmistrz Berlina, Heinrich Stephan, zaproponował na V Niemieckiej Konferencji Pocztowej w Karlsruhe wprowadzenie specjalnego kartonika dla otwartej korespondencji. Pomysł ten, uznany wówczas za zbyt śmiały odrzuciła dyrekcja Poczty Pruskiej. Dopiero kiedy cztery lata później z podobną inicjatywą wystąpił profesor Uniwersytetu Wiedeńskiego Emanuel Hermann, władze ją zaakceptowały. W ten sposób poczta austrowęgierska jako pierwsza zerwała z tradycją zaklejonych listów wprowadzając tzw. ?kartkę korespondencyjną? (Correspondenz Karte), której jedna strona przeznaczona była na korespondencję, a druga miała znaczek i miejsce na adres. Nowa usługa pocztowa początkowo budziła zgorszenie niektórych kręgów społecznych z powodu braku prywatności przekazywanych informacji, zyskała jednak stopniowo uznanie ze względu na znaczne ułatwienie przy wysyłaniu, w porównaniu do normalnie zaklejanego listu, a także dzięki dużo niższej cenie. O popularności tej nowej formy korespondencji świadczy fakt wysłania w ciągu 3 miesięcy od jej wprowadzenia 3 milionów egzemplarzy. W rok późnej za sprawą znanego już nam Heinricha Stephana, podobną formę przesyłek wprowadziła Poczta Północnoniemiecka, a w kolejnych latach inne kraje w Europie i na świecie. Niebawem obaj pomysłodawcy zaczęli toczyć spór o to, komu należy się zaszczytne miano twórcy karty korespondencyjnej i pocztówki. Profesor Hermann twierdził, że nie wiedział o wcześniejszych pomysłach Stephana i nie jest plagiatorem jego pomysłu jak mu to zarzucano w Niemczech. Niezależnie od tego, jaka jest prawda, obaj panowie wymieniani są jako prekursorzy w opracowaniach o historii pocztówki.